رفتن به نوشته‌ها

برچسب: ابی

هر وقت که آلبوم تازه ابی منتشر می‌شد

عصر عصر والیوم بود و فلسفه بود و ساندویچ دل و جگر… دورانِ نوارهای کاست 60 دقیقه‌ای بود و اگر کمی مدرن‌تر بودیم می‌شد نوار کاست دو لبه داشته باشیم. مطلقا چیزی به نام اینستاگرام، توئیتر، تلگرام و… وجود نداشتند. دنیای اخبار به دنیای نویزهای رادیو و تلویزیون محدود می‌شد. اگر عاشق و دلباخته‌ی صدای فلان خواننده بودید (آنهم مثل منی که در شهر کوچکی زندگی می‌کردم) باید به دنبال آلبوم جدید فلان خواننده کمی محاسبه و حساب و کتاب می‌کردید. حساب می‌کردید که از آلبوم قبلی‌اش چقدر گذشته و امسال نوروز احتمال آلبوم جدید دادن او چه‌قدر است؟! باید صبر می‌کردید. دندان روی جگرِ خسته می‌گذاشتید تا بلکه آن خواننده آلبوم خودش را ضبط و در امریکا منتشر کند. آن‌‌وقت یک نسخه از نوار کاست آلبوم راهِ درازِ دریایی و هوایی را از امریکا تا شهر معتبری از ایران بپیماید و همان نسخه‌ی بخت‌برگشته (البته بدون حق کپی رایت) به صدها و هزارها نسخه‌ی کاست دیگر تبدیل شود و در سراسر ایران پخش شود. در نظر داشته باشید که اکثر نسخه‌های کاست آن‌دوران معمولا از یک نسخه‌ی کاست مادر کپی می‌شدند. بنابراین اکر کاستی دچار جویدگی یا خرابی بود، همان خرابی و جویدگی در تک تک کاست‌های کپی شده تکرار می‌شد. این اشکال حتی بعدها با روی کار آمدن سی‌دی هم وجود داشت. برای مثال در آرشیو موزیک خودتان به سراغ آلبوم «خلیج» ابی بروید و همین ترانه‌ی «خلیج» را پخش کنید. احتمالا نسخه‌ی موجود در آرشیو شما هم در زمان 1:36 و همان حوالی دچار پرش و نویز است. فایل زیر نسخه‌ی دارای نویز ترانه‌ی خلیج با صدای ابی است. به زمان پخش 1:36 دقت کنید.   فایل زیر نسخه‌ی بدون نویز ترانه‌ی خلیج با صدای ابی است. به زمان پخش 1:36 دقت کنید.   من برای شنیدن نسخه‌ی بدون نویز این ترانه چیزی در حدود 20 سال…