زن گفت: «هنوز برنگشته؟» دختر گفت: «نه!» زن گفت: «چند وقت گذشته؟» دختر گفت: «بیشتر از هفت ماه.» زن گفت: «خبری ازش داری؟ میدونی کجاست و چی میکنه؟» دختر گفت: «نه! نمیدونم. نمیخوام دربارهش حرفی بزنم.» صدای تکنوازی گیتار فلامینکو توی کافه پیچیده بود. روی دیوار کافه عکسهای مختلفی از هنرمندان معروف دنیا وجود داشت…
زیاد تلویزیون نمیبیند. زنم را میگویم. فقط تلویزیون نگاه میکند. من هم نگاه میکنم. او وقتی فیلم به جای حساس و رمانتیک میرسد گریه میکند؛ هقهق نمیزند، فقط چشمهایش آنقدر تر میشود که با دست صورتش را پاک میکند. دستش توی دستم است ولی آرام جدایشان میکند و سروقت صورتش میرود. من هیچوقت زنم را…
اینها چیزیست که در خیالم و آن تهماندههای ذهنم از او دارم. صورتش کموبیش وحشیست. چشمهایش دریدهاند. دستهایش زنانهاند. زنانه حرف میزند؛ زنانه راه میرود؛ زنانه دستهایش را تکان میدهد و زنانه کتاب میخواند. اخموتخمهایش هم زنانه است. زنانه و آرام هم راه میرود. در کل اندام جمعوجوری دارد. تمام سینهی چپش توی کف دست…
از سر به سر گذاشتنش لذت میبرم. گاهی موهای سرش را میکشم، از رانهایش نیشگون میگیرم و هرچه قدر و از هر راهی که بتوانم اذیتش میکنم. او هم به تلافی هرچه میتواند سرِ من پیاده میکند. با لنگه کفش به دنبالم میدود و تا آن را بر سرم فرود نیاورد آرام نمیگیرد. دست کم…
