به این نوشته امتیاز بدهید
امتیاز 5 از 1 نفر

این ترانه را در تاریخ 6 تیر 1389 در زمان سربازی و در کنار سفارت ایتالیا، در خیابان نوفل لوشاتوی تهران نوشتم. درست یادم نیست ولی در آن‌زمان معمولا هر متن ترانه‌ای را بر اساس ملودی یک ترانه‌ی دیگر می‌نوشتم و این‌روزها اصلا به یادم نیست که نغمه‌ی پنهان این ترانه، نغمه‌ی آشکار کدام ترانه‌ی دیگر بوده است. به هر حال! آن‌روزها در پانویس این ترانه نوشتم: «به خیالِ خودم نخستین بار منِ بی‌دل، میانِ این خطوط، مریم را به صلیب کشیدم!»
ترانه پر است از نمادهای مسیحیت و داستان مریمِ عاشقی را روایت می‌کند که قربانی خشونت خانگی و مقتولِ قتل‌های ناموسی (احیانا توسط پدر یا برادر) است.
در مسیحیت، نماد «پدر»، «مرغ سحر»، «تثلیث»، «مصلوب بودن»، «جام»، «نوشیدن از جام»، «دعا در پای صلیب»، «بوسه‌ی آخر» و… جایگاه ویژه‌ای دارد و در این ترانه این نمادها برای مریمی و زنی استفاده شده است که آشکارا قربانی عاشق شدن و ابراز عشق کردن قرار گرفته است.
مشخصا قصد هیچ توهینی به آئین مسیحیت نداشته و ندارم و تنها انگیزه‌ام در این ترانه و ترانه‌ی «مرد مصلوب» (که کمی بعد آپلود خواهم کرد) مقایسه‌ی ساده‌شده‌ایست بین مسیح راستین و زنی که با دست‌های باز و در انتظار آغوش قرار گرفتن، در انجماد ابدیت عشق مصلوب شده است؛ و گویی هر دو سرانجامی جز قربانی‌شدن نداشتند.

برای کسانی که با نمادهای مسیحیتِ استفاده شده در این ترانه آشنایی ندارند:
خدا برای عیسی، همچون پدر بود.
عیسی در شام آخر نان را جسم خود و شراب را خون خود خواند.
عیسی در دعایی قبل از مصلوب شدن از اجبار یا وسوسه‌ی نوشیدن جام سخن می‌گوید.
در شام آخر عیسی به یکی از حواریونش (که از شنیدن خیانت یکی از یاران عیسی شگفت‌زده می‌شود) می‌گوید که تو نیز پیش از آنکه خروس بخواند مرا انکار خواهی کرد.
یهودا اسخریوطی با بوسیدن عیسی، باعث شناسایی و لو دادن او به سربازان رومی شد.
دو مریم در داستان عیسی نقشی اساسی داشتند. یکی مریم مادر وی و دیگری مریم مجدلیه. این دو مریم با زنی دیگر در پای صلیب عیسی حضور دارند.
تثلیث در مسیحیت: پدر است و پسر است و روح‌القدس.


 

 

ای مَریَمِ مَصلوبِ پریشان‌شُده از درد
آوای خوشِ مُرغِ سَحر، با تو چه بد کرد

از جامِ تَنِت خون زده فَوّاره به بیرون
آن دِشنه‌ی خون‌خوارِ پدر، با تو چه بد کرد

پیراهَنِت از زخمِ زبان، غَرقِه‌ی خونآب
بَدنامیِ عاشق‌شُد‌گی با تو چه بد کرد

▫▫▫

دَرْ پایِ صَلیبِ تنِ تو، ذکرِ دُعا نیست
تنهایی و بی‌یاریِ عالم به تو بد کرد

تثلیث‌ِ تو و یارِ تو و عشقِ مُقَدَّس
دیدی که پس از بوسه‌ی آخر، به تو بد کرد؟

از جامِ تَنَت مَرْدُمِ دنیا همه سیراب
غیرِ تو، که جز عالم و آدم، به تو بد کرد؟

 

 

ترانه‌سرا: میلاد رضایی خلیق
آهنگ، تنظیم و اجرا Suno

 

 

0 0 رای ها
به این یادداشت امتیاز دهید
اشتراک در
اطلاع از
guest

0 دیدگاه
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

منو اصلی

0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x