دریا را دوست دارم. ساحل را هم همینطور؛ اما هیچکدامشان را بیشتر از زنم دوست ندارم. من ساحل را و دریا را با زنم دوست دارم. دوست دارم من و زنم جایی که هیچ جنبندهیی به غیر از چند مرغ ماهیخوار دیده نمیشود کنار ساحل قدم بزنیم. او باید چسبیده به دریا باشد. شاید خودش…
زنِ خیالی من تصمیم گرفته است واقعی باشد. اگر قرار بود ترسناکترین و دلهرهآورترین جملهی تاریخ را انتخاب کنم. درست همین جمله را انتخاب میکردم. یک جور ترس کموبیش شیرین و دلنشین تمام وجودم را میگیرد. زنم میخواهد واقعی باشد. میخواهد یک راست بیاید و توی زندگی من زندهگی کند. یا طوری زندگی کند که…
از وقتی زنم را دیدهام احساس میکنم خودم را پیدا کردهام. چیزی مثل همان اراجیف همیشهگی. نیمهی گمشده یا نیمهی ناتمام آدم؛ اما اینها نیست. من خودم را پیدا کردم. به زنم میگویم: تو فوقالعادهترین اتفاق توی زندهگی من هستی. از وقتی تورو دیدم تازه فهمیدم مفهوم زندهگی و دوست داشتن چیه و چه شکلیه.…
به چند هزار سال برگشتهایم. به دوران نوسنگی، دوران کشف آهن یا همان حوالی. شاید هم جایی میان کشف آتش. چند خورشید و چند ماه گذشتند تا از شاخ و برگ درختان سرپناهی نامطمئن ساختم. زنم اما هنوز با من است. من در زیر نور سفید دایرهی نادیدنی به شکار میروم. چوبدستی را از آنقدر…
دلم میخواد آدم برفی درست کنم. شال گردن را دور گردنم بپیچم. یک دست دستکش چرمی بزرگ را توی دستم فرو کنم، با آن دستِ زنم را بگیرم و یکراست از برفهای کف حیاط آدم برفی درست کنم. دلم میخواهد با زنم آدم برفی درست کنم. بعضی کارها برای بعضی وقتهاست. بعضی کارها برای با…
گاهی وقتها یک پیام چند خطی میتواند آدم را آرام کند. بعضی وقتها فقط چند ثانیه صحبت کردن برای آرام شدن کافیست. بعضی وقتها هم باید ببینیاش. شاید از دور شاید هم از نزدیک مثلا در کافه یا رستورانی، جایی. گاهی هم یک بوسه اوج دلتنگی را پاک میکند. حتا ممکن است گاهی لازم باشد…
دست میکنم توی جیبم. کلید را بیرون میآورم و توی قفل میچرخانم. یک ردیف پلهی سفید سنگی را با خستهگی بالا میروم. درِ اصلی خانه روبهروی من است. کلید هنوز توی دستم است. زحمت دوباره دست به جیب شدن را متحمل نمیشوم. در که باز میشود سعی میکنم با اولین و سریعترین نگاه حجم همیشهگی…
