تابلو شاسی مدل ستار کد 4G2103

عبدالحسن ستّارپور (زادهٔ ۲۸ آبان ۱۳۲۸) که با نام هنری سَتّار شناخته می‌شود؛ خوانندهٔ ایرانی ساکن لس آنجلس است.

زندگی

ستار با نام اصلی عبدالحسن ستارپور در ۲۸ آبان ۱۳۲۸ از یک مادر آبادانی و پدر آذری در تهران متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی خود را درمحله شهباز تهران (خیابان ۱۷ شهریور) سه راه شکوفه، کوچه درختی گذراند. ستار تحصیلات خود را در دبستان و دبیرستان اقبال به اتمام رساند و مدرک کارشناسی را در رشتهٔ اقتصاد سیاسی بین‌المللی از دانشگاه علامه طباطبایی گرفت. او در زمینه‌های مختلف هنری و ورزشی به‌خصوص فوتبال علاقه‌مند بود و در تیم‌های فوتبال بازی می‌کرد. حتی بعدها در جوانی و میان‌سالی نیز علاقه‌مند و پیگیر فوتبال بوده و کاپیتان تیم فوتبال هنرمندان نیز گردید.

استعداد ستار و مهارت او در موسیقی سنتی و اصیل ایرانی و پاپ ایرانی به او کمک کرد تا به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های موسیقی ایران تبدیل شود. محبوبیت ستار در سن ۲۲ سالگی با خواندن ترانهٔ "خانه‌به‌دوش" که بر اساس سریال خانه‌به‌دوش (مراد برقی) به کارگردانی و بازیگری پرویز کاردان بود آغاز گشت. بعدها ستار ترانه‌های بسیاری از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی را خواند و جزء خوانندگان شاهنشاهی پهلوی گشت. تعداد ترانه‌های خوانده شده ستار در دهه پنجاه شمسی ۶۲ یا ۶۳ آهنگ ترانه بوده است (بنا بر گفته خود وی) ستار، گوگوش، هایده و مهستی از جمله نخستین خوانندگانی بودند که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به‌طور رسمی از سوی دولت پادشاهی برای اجرای برنامه به کشورهای دیگر فرستاده شدند و بعد از آن حمیرا نیز به آنها پیوست. در طول تمام مدت انقلاب و تاکنون، ستار تنها خوانندهٔ ایرانی است که هنوز به دربارها و جشن‌های رسمی دولت‌های دیگر دعوت می‌شود. از ستار علاوه بر تعداد بیش از سیصد آهنگ ترانه در زمینه پاپ ایرانی، چند آهنگ ترانه خارجی و همچنین حدود بیست برنامهٔ بزم تلویزیونی، مناسبتهای نوروزی و شب یلدا در زمینه موسیقی اصیل ایرانی نیز برجای مانده است که همگی نشان تبحر و تسلط ستار در موسیقی پاپ و اصیل را می‌رساند. ستار اولین خوانندهٔ ایرانی بود که با خوانندگان کشورهای دیگر در یک سالن برنامه اجرا کرد که از مهم‌ترین این برنامه‌ها، می‌توان به کنسرت ستار با گروه بونی ام در دههٔ هشتاد و در شهر لندن اشاره نمود. از دیگر فعالیت‌های بین‌المللی ستار، ضبط یک آلبوم با خوانندهٔ اسرائیلی «عیدان رایخل» است.

فعالیت‌ها

ستار پس از خروج از ایران، عموماً به موسیقی‌های با ریتم آرام روی آورد. همکاری او با آهنگساز سرشناس ایرانی صادق نوجوکی، سبب تولید آثاری متفاوت همچون «سپید و سیاه»، «عروسی»، «آشتی»، «گل ناز» و… با صدای او و همچنین دو آلبوم، با نام‌های «گلایه» و «گل‌بانو» که آلبوم‌های سال وی نیز به‌شمار می‌روند، شد. آخرین آلبوم ستار «۴۰ سال خاطره» نام داشت. ویژگی مهم آثار ستار دارا بودن تِم عاشقانه، اجتماعی و سیاسی است. ستار چندین آهنگ سیاسی نیز دارد که نمونه‌های برجسته آن «گل پونه»، «مردم» و «رفراندوم» هستند که هر دوی آن‌ها را به همراه «شیفته» و «حسن شماعی‌زاده» خوانده است. ستار در دوران فعالیّت هنری خود با ترانه‌سرایانی همچون ایرج جنتی عطایی، اردلان سرفراز، شهیار قنبری، زویا زاکاریان، سعید طبیبی، منصور تهرانی، محمد صالح‌علاء، لیلا کسری، هما میرافشار، مسعود امینی، فرهنگ قاسمی، مسعود فردمنش، پاکسیما زکی‌پور و با آهنگسازانی مانند فرید زلاند، محمد حیدری، صادق نوجوکی، منوچهر چشم‌آذر، ناصر چشم‌آذر، لقمان ادهمی، جهانبخش پازوکی، کاظم عالمی، فریبرز لاچینی، تورج شعبان‌خانی، بابک افشار، واروژان، بابک بیات، انوشیروان روحانی، محمد شمس، حسن شماعی‌زاده، سورن، مسعود فردمنش، عماد رام، آندرانیک، فرخ آهی، حمید ندیری همکاری داشته است. ستار نزدیک به ۴۰ آلبوم و بزم به‌صورت رسمی مشترک و مستقل دارد وی با خوانندگانی مانند مهستی، هایده، شهره، الهه، شیفته، حسن شماعی‌زاده، مرتضی، داریوش و ابی نیز همکاری داشته است. ستار بعد ازگذشت بیشتر از پنجاه فعالیت در حوزه موسیقی بر اثر بیماری حنجره صدای خودش را از دست داد.