تابلو شاسی مدل مارتیک کد 4G2123

مارتیک قره‌خانیان با نام هنری مارتیک (زادهٔ ۲۶ تیر ۱۳۲۸) خواننده، آهنگساز، تنظیم‌کننده و نوازندهٔ گیتار ارمنی‌تبار اهل ایران و ساکن آمریکا است. مارتیک در سبک‌های مختلفی همچون پاپ، راک، بالاد، فیوژن، دنس و …. ترانه اجرا کرده‌است.

زندگی

مارتیک قره‌خانیان در ۲۶ تیر ۱۳۲۸ در محلهٔ فرح‌آباد آبادان متولد شد. اجدادش در سده‌های قبل در چهارمحال و بختیاری ساکن بوده اند. وی دوران کودکی خود را در آبادان سپری کرده‌است و دو خواهر و یک برادر دارد. وی از ۱۵ سالگی به موسیقی روی آورد و پس از بازنشستگی پدرش از شرکت نفت، به‌همراه خانواده عازم تهران شد و بدین‌ترتیب مارتیک، فعالیت حرفه‌ای خود را با نوازندگی گیتار و اجرای ترانه‌های خارجی آغاز نمود.

وی پس از آشنایی با گوگوش در اواخر دههٔ ۱۳۴۰، به‌عنوان نوازندهٔ ثابتِ گیتار به ارکستر وی پیوست. پس از چندی به ملودی‌سازی و سپس خوانندگی روی آورد. ملودی‌های او متأثر از موسیقیِ راک و R&B (Rhythm and blues) است. نخستین اثر مارتیک در مقام ملودی‌ساز، ترانه‌ای به‌نام «چلچله» بود که با همکاری زویا زاکاریان که آن زمان ترانه‌سرای نسبتاً تازه‌کاری بود و اجرای حسن شماعی‌زاده در اوایل سال ۱۳۵۴ منتشر شد. اولین اثر مستقل فارسی مارتیک در مقام خوانندگی، ترانهٔ «حریر» با کلامی از زویا زاکاریان بود که نام وی را به‌عنوان یک خواننده فارسی‌زبان مطرح کرد. وی پس از روی آوردن به اجرای ترانه‌های فارسی و همراهی خوانندگانی چون گوگوش و حسن شماعی‌زاده در اجرا و ساخت آهنگ و شرکت در برنامه‌های تلویزیونی آن زمان چون برنامهٔ تلویزیونی «پنجره»، به‌سرعت مورد توجه عموم قرار گرفت و اولین آلبوم خود را در سال ۱۳۵۶ منتشر کرد.

مارتیک پیش از انقلاب به لندن رفت و به‌همراه گروه ارکستر ایتالیایی، در هتل هیلتون مشغول به نوازندگی شد. وی پیش از وقوع انقلاب دوباره برای مدتی کوتاه به ایران بازگشت و نتیجتاً در سال ۱۳۵۹ (۱۹۸۰) از ایران خارج شد و به لس آنجلس آمریکا مهاجرت کرد. مارتیک چندی پیش طی یک مصاحبه با شبکهٔ من و تو گفته بود که سال‌ها پیش قصد بازگشت به ایران را داشته‌است.

مارتیک به‌سبب سبک غربی موسیقی خود در فرهنگ و موسیقی ایرانی، تا دههٔ ۱۹۸۰ محبوبیت چندانی در برابر خوانندگانی همچون معین، ابی و داریوش نداشت و به‌تدریج تصمیم به تغییر سبک خود گرفت. در این میان، از آهنگ‌هایی که در محبوبیت او تأثیر چشم‌گیری داشتند می‌توان به آهنگ‌های «بهار»، «ماه»، «تو نشنیدی صدات کردم»، «دو دلبر» و… اشاره‌کرد که اثر آهنگساز سرشناس ایرانی صادق نوجوکی بودند.

وی علاوه بر تداوم همکاری با زویا زاکاریان، با ترانه‌سرایان شاخص دیگری چون ژاکلین ویگن، مسعود فردمنش، جهانبخش پازوکی، بیژن سمندر، هما میرافشار، اردلان سرفراز، شهیار قنبری و ایرج جنتی عطایی در پس از انقلاب همکاری داشته‌است. مارتیک علاوه بر تداوم آهنگسازی بر روی ترانه‌هایش، با آهنگسازان سرشناسی مانند حسن شماعی‌زاده، سیاوش قمیشی، محمد حیدری، صادق نوجوکی، فرید زلاند و منوچهر چشم‌آذر نیز همکاری کرده‌است. آخرین آلبوم مارتیک، «سایه‌نشین» نام دارد که در اواخر سال ۱۳۹۳ (فوریه ۲۰۱۵) به بازار ارائه‌شد.

آلبوم‌ها

• حریر (۱۹۷۷/۱۳۵۶)
• تو رو یادم نمیره (۱۹۸۳/۱۳۶۲)
• رفاقت (۱۹۸۶/۱۳۶۵)
• پرنده (۱۹۸۷/۱۳۶۶)
• ستاره (۱۹۸۹/۱۳۶۸)
• بهار (۱۹۹۱/۱۳۷۰)
• خاطره ۸ (مهمون) (۱۹۹۳/۱۳۷۲)
• مشترک با شهره
• صدف و سنگ (۱۹۹۴/۱۳۷۳)
• هوسا (ارمنی) (۱۹۹۵/۱۳۷۴)
• نوای عشق (۱۹۹۶/۱۳۷۵)
• عطر لحظه‌ها (۱۹۹۷/۱۳۷۶)
• با شما (۲۰۰۲/۱۳۸۱)
• سایه‌نشین (۲۰۱۵/۱۳۹۳)
• سه ترانهٔ «قلب»، «با تو بد نیستم» و «دوستم داشته‌ باش» ابتدا به‌صورت تک‌آهنگ و نماهنگ در سال (۲۰۰۸/۱۳۸۷) منتشر شدند.

تک‌آهنگ‌ها

آهنگسازی و تنظیم برای دیگران

مارتیک برای گوگوش، بتی، هلن، عارف و … آهنگسازی کرده‌است.